Wiersze

II
“Nie igra się z publicznością”
S cena: Sala cytrynowa w pałacu hrabiny Ciborcwskiej.
Książę Bazyli
(do hrabiny):
Pozwól, hrabino, że w dniu Twego Patrona złożę w upo minku u Twoich stóp te dwadzieścia pięć żarówek…
Jeden z widzów
(do swojej żony):
Mama, słyszysz? Żarówki!
(wskakuje na scenę, z rąk znakomitej aktorki wyrywa pudełko z żarów karni i ucieka z łupem do domu)
Książę Bazyli
(filozoficznie):
L”art et la yie. Sztuka i życie,
Kurtyna
1948